Natomiast w parze związanej

„Natomiast w parze związanej uczuciem miłości finał tworzy ważną fazę stosunku płciowego, która wprawdzie w zwykłym małżeństwie jest, niestety, zaniedbana, ale która w małżeństwie doskonałym powinna być jak najbardziej pielęgnowana.
Końca finału właściwie nie daje się oznaczyć. Przebrzmięwa on, lecz pozostawia echo stwarzające warunki dla^rozpoczęcia nowego preludium.
W ten sposób powstaje ciągłość stosunku płciowego, którą uważam za najpiękniejsze osiągnięcie małżeństwa doskonałego, a równocześnie za jego najważniejsze podłoże.
Gdy pojawiają się pierwsze oznaki popędu do zbliżenia, rozpoczyna się preludium stosunku płciowego. Przebiega ono narastając, w jednym przypadku wolniej, w innym szybciej, a w jeszcze innym (wyjątkowym) niemalże błyskawicznie.
Gdzie kończy się preludium — Tam, gdzie rozpoczyna się gra miłosna.
Nie potrzeba obszerniejszych wyjaśnień, aby zrozumieć, że najczęściej obie fazy przechodzą łagodnie jedna w drugą i nie ma żadnego ostro odgraniczającego je momentu; zjawiska i działania należące do fazy drugiej dają się zauważyć również w pierwszej, natomiast — zwłaszcza u kobiety — zdarza się, że brzmią jeszcze tony preludium, podczas gdy gra miłosna jest już w pełnym toku.“(1)