„— Widzisz, Janku, kiedyś tata opowiadał mi o piorunach oraz o Beniaminie Franklinie, wynalazcy piorunochronu. Było to dość dawno, lecz do dzisiaj pamiętam, że to właśnie dzięki niemu nie
B — Elektrony wokół nas
boimy się burzy. Dlatego wczoraj, gdy czekałem na ciebie u Jacka, zapytałem go przez ciekawość, jak to jest z anteną podczas buizy...
— Bardzo dobrze, Władku — ojciec był wyraźnie zadowolony z syna. — Widzę, że pamiętasz trochę z tego, co mówiliśmy kiedyś o elektryczności... Pamiętajcie, chłopcy, to bardzo ważne podczas burzy antena musi być uziemiona...
— Będziemy pamiętali! — powiedzieli zgodn;e chłopcy, a Władek dodał prosząco — To może już zawiesimy tę antenę, co tato...
— Oczywiście — odpowiedział ojciec. — Zaraz weźmiemy się do roboty...
Antena nie musi być zawieszona tak, jak to zaplanowali Władek i Janek. Chłopcy wykonali to zadanie w sposób wynikający z usytuowania domu i jedynego drzewa, jakie rosło w pobliżu. Dlatego ich antena nie była zbyt duża. Nie należy jednak przesadzać zbytnio z rozmiarami anteny. Część pozioma nie musi mieć więcej niż 10—15 metrów, cześć pionowa zaś (odprowadzenie) nie więcej niż 20—25 metrów. Bardzo ważne jest natomiast, aby przewody anteny były zawieszone w wolnej przestrzeni, to znaczy możliwie daleko od dachów, ścian, drzew itp. i żeby ich nie dotykały.“(3)